Historia Balatonmáriafürdő ..
Już w latach 1880 majątek rodu Festetics, rozciągający się na piaszczystym brzegu Balatonu był ulubionym miejscem dla osób lubiących ciszę i pragnących wypocząć, chociaż jeszcze dookoła pasły się stada bawołów. W 1891 roku filoxsera zniszczyła na północnym brzegu uprawę winorośli. Rząd powierzył hrabiemu Imre Szécheniemu nadzór nad parcelacją ziemi. W okolicach Keresztur na piaszczystym terenie o długości 6 km i powierzchni 317 mórg, na który filoxera nie dotarła miało powstać 585 działek.
Komisarz rządowy osobiście nadzorował pierwsze sadzenie winorośli.
W pierwszej kolejności w dzierżawę ziemię otrzymywały rodziny z Badacsonytomaj i Meszes-györök (dzisiejszy Balatongyörök), które to straciły całe winnice. Obok prostych rodzin ogrodniczych (Bandi, Wenczel, Csabi) przybywały również zamożne rodziny z Nagykanizsi i Budapesztu (Aczél, Hercegh, Sólyomvári (Schnetzer), Sartóry). Wyniki przerosły wszelkie oczekiwania. Pierwsze winobranie w 1896 roku było bardzo obfite i na pamiątkę osadnicy postawili kamienny krzyż. W dowód wdzięczności teren ten nazwano od imienia żony zarządcy Andrassy Marii osadą Maria. Tereny powyżej miejscowości Fonyód nazwano Szolo-osada i Hullam-osada. Trzeba podkreślić, że na przełomie wieku tylko nieliczni cały rok zamieszkiwali w osadzie Maria. Większość mieszkała na północnym brzegu i latem przeprawiała się przez Balaton czółnami a zimą saniami.
Zaczęły powstawać tymczasowe domki i schroniska, a bardziej utalentowani budowali wille letniskowe. Do 1970 roku kultura winnic i win pozostawała na wysokim poziomie. I wtedy nastąpiła parcelacja dużych winnic. To był początek rozwoju wypoczynku. Właściciele winnic zaczęli wynajmować swoje domy. Zaczęły rozwijać się kąpieliska, w 1902 roku powstał Związek Kąpielisk. Jedną z pierwszych will była słynna willa Bela-var, którą zbudował Bernáth Béla prawnik z miejscowości Marcali. Niezapomniane wakacje spędzała w niej Bernáth Aurél później słynna artystka malarz.
W XX wieku dużo artystów tworzyło i do dzisiaj tworzy w naszej gminie ze względu na sprzyjającą atmosferę ( Tőkés Sándor malarz, Bognár Károly artysta rzeźbiarz, Bárdos Lajos kompozytor, dyrygent). Szczególnie związany z miejscowością Maria był ostatni z wymienionych artystów. Chór żeński z miejscowości Balatonfenyves nosi jego nazwisko. Od momentu powstania stacji kolejowych nastąpił jeszcze większy rozwój tych terenów. Już w 1902 zaprojektowano przystań dla statków, która w rzeczywistości powstała w 1969 roku. W 1912 roku lekarz doktor Szigethy Károly zbudował pierwszy 36 pokojowy hotel i otrzymał nazwę Hotel Park. Następnie budowano dalsze pensjonaty i domy. W ciągu krótkiego czasu południowy Balaton był jednym z najbardziej ulubionych terenów wypoczynkowych.
Tanie i wygodne hotele, pensjonaty i prywatne kwatery były do dyspozycji turystów krajowych i zagranicznych. W latach 1960 – 1990 usługi turystyczne świadczone były na wysokim poziomie. Turystyka nie rozwijałaby się na tak wysokim poziomie, gdyby nie budowa licznych ośrodków wypoczynkowych przez miasta i zakłady pracy. Bardzo dużo dzieci i młodzieży spędzało tu miło wakacje na obozach wypoczynkowych.
Po I wojnie światowej wypoczynek nad Balatonem stał się masowy. Na przełomie lat 1925/26 na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych Rakovszky Ivana z miejscowości Mária – telep i Hullám – telep powstała miejscowość Balatonmária na prawach sołectwa. Oryginalny dokument można zobaczyć w Urzędzie Gminy. (w 1996 roku i w 2006 roku miejscowość słusznie obchodziła rocznice).W 1927 roku wg rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych miejscowość otrzymała nazwę Balatonmáriafürdő oraz rangę gminy. W latach pięćdziesiątych stworzono wspólny urząd dla 3 miejscowości: Balatonkeresztúr, Balatonmáriafürdő i Balatonujlak, działający do 1989 roku. Według danych z 1993 roku wśród 28 miejscowości nadbalatońskich Balatonmáriafürdő zajmowała czołowe miejsce.
W 1990 w wyniku wyborów samorządowych znowu powstał odrębny Urząd Gminy dla Balatonmáriafürdő. Od 2006 roku gmina Balatonmáriafürdő i Balatonkeresztúr ma wspólnego sekretarza.







